یادگاری از امیرکبیر     خبرگزاری حوزه/ مدرسه علمیه شیخ عبدالحسین در خیابان پامنار تهران به وصیت مردی ساخته شده که همگان وی را در زمره یکی از مردان خدمتگزار ایران زمین در دو صده اخیر می شناسند. او در زمانه خویش مهر و وفا ندید و در حمام فین کاشان جان به جان آفرین تسلیم نمود.      میرزا تقی خان امیرکبیر را می گویم که وصیت کرد از یک سوم مالش زیرنظر «شیخ عبدالحسین تهرانی» که به شیخ العراقین نیز معروف است، مدرسه ای بسازند، برای آموزش و البته پرورش جوانان این مرز و بوم؛ شاید از میان آنان، پاک سرشتانی چون امیرکبیر دیگربار پای به عرصه وجود گذارد.  مدرسه علمیه شیخ عبدالحسین، نزدیک به 165 سال پیش در یکی از محله های قدیمی جنوب شهر تهران به نام پامنار قد علم کرد و امروزه نیز طلبه ها در آن درس دین می گیرند تا اشاعه دهنده اسلام عزیز باشند.  در کنار مدرسه، مسجدی به همان نام قرار دارد ، البته نسبت به مدرسه در نتیجه تعمیر، اصالت اولیه خویش را از دست داده است. مدرسه 20 حجره دارد و حیاطی سرسبز و باصفا. از دیگر مشخصات اینکه در یک طبقه و به صورت چهار ایوانی ساخته شده و ایوان غربی آن به گنبد خانه مسجد راه پیدا می کند.  آنچه پیش روی شماست، حاصل هم کلامی خبرنگار خبر گزاری حوزه با  حجت الاسلا م والمسلمین سید باقر خس

    به مناسبت سالگرد درگذشت ایشان؛     زندگی عالم ربانی و فقیه بزرگوار عبدالحسین تهرانی را می توان نمونه ای از یک حیات طیبه دانست که در تراز مجاهدت اصیل و معنویت حقیقی، جایگاه والایی به دست می آورد. شبکه اجتهاد: آیت الله حاج شیخ عبدالحسین تهرانی «شیخ العراقین» (متوفی 1286ق) از فقیهان نامدار قرن 13ق است که به دقت نظر، اندیشه صائب و همت بلند شهره بود و زمان اقامتش در کربلا جمعی کثیر از مردم آنجا از وی تقلید می کردند. از جمله اساتید ایشان می توان به حسن بن جعفر کاشف الغطاء، مشکور بن محمد بن صقر حولاوی- عیسی بن حسین (معروف به زاهد) و محمدحسن بن باقر النجفی صاحب جواهر اشاره کرد. وی شاگرد برجسته آیت الله شیخ محمدحسن نجفی معروف به صاحب جواهر بود و از ایشان اجازه اجتهاد داشت. صاحب جواهر، به اجتهاد 4 تن از شاگردانش تصریح داشت که یکی از آنها شیخ عبدالحسین بود. سخن چنین شخصیت سترگی درباره شیخ العراقین، گواه رتبه بلند وی&

  نخستین همایش ملی «شیخ عبدالحسین تهرانی» در چهار بخش آثار علمی، آثار ادبی، آثار هنری و آثار مجازی اعلام فراخوان کرد. به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روابط عمومی همایش ملی شیخ عبدالحسین تهرانی، دبیرخانه همایش ملی «شیخ عبدالحسین تهرانی» با هدف آشنایی بیشتر با ابعاد شخصیتی و سیره عالم واقف شیخ عبدالحسین تهرانی، معرفی آثار فاخر و ارزشمند این عالم، نمودار ساختن زوایای پنهان شخصیتی ایشان، لزوم آشنایی و ارتباط بیشتر نسل جوان با آستان های متبرکه و حیات فکری سیاسی علمای قدیم و در نهایت الگوگیری از سیره شخصیتی عالمای بزرگ شیعه در ابعاد مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی فراخوان این همایش را اعلام کرد. علاقه مندان به شرکت در این همایش تا ۱۵ دی فرصت خواهند داشت تا آثار خود را از طریق سایت همایش به نشانی irconference.ir به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند. عالم واقف عبدالحسین تهرانی شیخ العراقین (درگذشته ۱۲۸۶ ق) از فقهای قرن سیزدهم، مورد اعتماد و وصی امیرکبیر، از مبارزین علیه بابیت و بهاییت و از پیشگامان بازسازی عتبات عالیات عراق بوده است که در آن دوران مکان مقبره مختار ثقفی نیز توسط ایشان کشف شد. وی از شاگردان برجسته صاحب جواهر بود. همچنین شیخ تهرانی معتقد به کارآمدی احکام و قوانین اسلامی در جامعه بود از این رو دعاوی شرعی که به دیوانخانه ارجاع

شیخ العراقین و امیرکبیرشیخ العراقین، مورد اعتماد و عنایت خاص امیرکبیر قرار داشت و امیر، که از گوهرشناسان روزگار بود، علاوه بر ارجاع محاکمات شرعی دیوان به محضرش «در مطالب مشکله و امور معضله با او مشورت» می کرد و حتی برای تعیین نام فرزندان شاه، از استخاره هایش مدد می گرفت. عباس اقبال، با اشاره به «ارجاع محاکمات از سوی امیر به محضر جناب... شیخ العراقین»، می گوید: روز بروز «عقیده او نسبت به جناب شیخ افزون می گردید». سپس با نقل داستانی درباره نحوه آشنایی امیر با شیخ می افزاید: پس از آن آشنایی، امیر «همواره در ترویج شیخ اقدامات کافی نمود و روز به روز در عقاید او نسبت به شیخ می افزود تا آن که محل وثوق امیر شد و طرف مشاوره در بعضی از امور مشکله گردید». به نوشته فریدون آدمیت: در دوران صدارت امیر «همه &zw

سیری در نخستین مدارس تهران(1)   قدس انلاین_مصطفی لعل شاطری: حکومت قاجاریان با روی کار آمدن آقامحمدخان قاجار آغاز گردید، به نحوی که وی پس از ستیز با سرکردگان و بازماندگان کریم خان زند و افشاریه و همچنین سرکوب گردنکشان ایالات، دولت متمرکز قاجار را تشکیل داد، دولتی که سال های حکومت آن مقارن گردیده بود با پیشرفت سریع جوامع غربی به ویژه در امر آموزش و پرورش. به گزارش سرویس فرهنگی قدس انلاین علم و سوادآموزی در تهران دوره ی قاجار ابتدا از مکتب خانه ها شروع گردید ولی در اندک زمانی مدارسی به شکل و شیوه ی جدید جایگزین مکتب خانه ها گردید به نحوی که طی آمارگیری سال 1269 ﻫ.ق تعداد مدارس 19 باب، مکتب خانه ها 14 باب، چاپخانه 12 باب، صحافی و کتاب فروشی 28 باب معرفی شده بود و در سرشماری دوم یعنی در حدود سال های 1286 ﻫ.ق تعداد این مدارس به 35 باب افزایش یافته بود، به نحوی که جمعیت کل تهران در این سال با احتساب سپاهیان ساکن و حاضر در تهران در حدود 155736 نفر بود.با وجود پایتخت قرار گرفتن تهران پس از حکومت قاجار در اندک زمانی مدارسی به سبک و سیاقی جدا از مکتب خانه ها ایجاد گردیدند که شاید اشاره به تعدادی از آن ها خالی از لطف نباشد، به نحوی که دکتر نورالله کسایی آن ها را چنین ذکر می کند. مدرسه دارالشفاءتاریخ بنای دارالشفاء به اوایل سلطنت فتحعلیشاه قاجار (1212- 1250 ق) برمی گردد. این مدرسه را

          عبدالحسین تهرانی (1222- 1286قمری) عنوان مقاله: شیخ العراقیین نویسنده: احمد رشیدی شادباد ولادت و تحصیلات در سال 1222 هجری قمری[1] در یکی از محلّات تهران[2] فرزندی متولد شد که او را عبدالحسین[3] نام نهادند. بعدها به شیخ العراقین[4]معروف شد. وی فرزند مرحوم علی تهرانی است.[5] درباره ی دوران کودکی و محل رشد و تربیت و تحصیلات ابتدایی، در منابع، مطلبی یافت نشد. ایشان تحصیلات عالیه اش را در نجف سپری کرد و در حدیث و رجال و فقه و اصول[6] و ادبیات صاحب نظر بود. در حفظ شعر عربی هم موفقیت های شایانی به دست آورده بود. اساتید و مشایخ پس از هجرت به نجف اشرف در حوزه ی نجف، در محضر عده ای از مشایخ ـ که از جمله ی آنان ـ حسن بن جعفر کاشف الغطاء ـ مشکور بن محمد بن صقر حولاوی (متوفای سنه ی 1273) و عیسی بن حسین، (معروف به زاهد) ـ و محمدحسن بن باقر النجفی صاحب جواهر بود ـ تلمذ کرد.[7] شاگردان عده زیادی از فضلا و علما، از محضر ایشان استفاده کرده اند. از جمله ی آنان شیخ نوح بن شیخ قاسم قرشی جعفری (متوفای سنه ی 1300 در سماوه) و شیخ محسن بن شیخ محمد حائری معروف به ابن الحب (متوفای سنه ی 1305) و ابو محاسن محمد بن عبدالوهّاب بن داوود همدانی (صاحب فصوص الیواقیت فی التواریخ) هستند.[8] از فرزندان و نزدیکان صاحب نام و تصاویر ایشان و دوستانش، در منابع چیزی نیامده است. شیخ

  خبرگزاری تسنیم: رضا رویگری گفت: تولید اثر سینمایی فاخر، به شناساندن عالمانی چون شیخ عبدالحسین تهرانی به نسل امروز کمک شایانی می کند. رضا رویگری بازیگر سینما و تلویزیون در خصوص ضرورت شناساندن عالمانی چون شیخ عبدالحسین تهرانی به نسل جوان ، گفت: باید نهادهای فرهنگی در راستای شناخت بیشتر ایشان تلاش کنند چرا که شناساندن این افراد در جامعه به عنوان یک الگویی تمام عیار بسیار لازم و ضروی است. وی ادامه داد: برگزاری کنگره و همایش های مختلف درجهت شناساندن وی هم می تواند بسیار موثر باشد، همچنین مسئولین فرهنگی با استفاده از ابزار رسانه های تصویری، مکتوب و صوتی هم می توانند به معرفی بهتر وی بپردازند. رویگری گفت: تولید فیلم و سریال در رابطه با شخصیت و زندگی شیخ عبدالحسین تهرانی در راستای معرفی وی به جامعه هم بسیار مهم و تاثیرگذار خواهد بود. رویگری در پاسخ به این پرسش که در صورت تولید فیلم سینمایی و یا سریالی در خصوص زندگانی شیخ عبدالحسین تهرانی، حاضر است در این اثر ایفای نقش کند، بیان کرد: در صورت هدفمند و محتوامحور بودن این سریال خوشحال می شوم که در این سریال و یا فیلم سینمایی آن به ایفای نقش یپردازم و البته بستگی به نوع نقش و پختگی فیلمنامه هم دارد. این هنرپیشه سریال های تاریخی تاکید کرد: نباید این نکته را فراموش کرد که در جامعه امروز، مردم به آثار تاریخی علاقمند هستند و

    مباهله، روز اثبات نبوت پیامبر گرامی اسلام است. مباهله، روز عزت اسلام است. مباهله، مهر تأییدی است بر ولایت علی علیه السلام. مباهله، برافرازنده پرچم ولایت علی علیه السلام بر مدار هستی است. مباهله، نمایشگر جایگاه والای اهل بیت علیه السلام است. مباهله، داستان فضیلت اهل بیت